Ik schrijf wat er in scholen moet veranderen

Er is een grotere productie van afgestudeerden in onze scholen omdat studenten alleen worden getraind op hoe ze examens kunnen halen, maar niet op hoe ze echte problemen kunnen oplossen zoals mentale gezondheid, genderbias en discriminatie, en hoe ze daarmee om moeten gaan met dyslexie. Mentale gezondheid wordt steeds meer normaal in scholen, vooral in Afrika. In de klas vind je een student die perfecte cijfers haalt, maar vanbinnen depressief, angstig en eenzaam is. Zowel leraren als ouders moeten voorkomen dat ze de prestaties van studenten vergelijken. Dit komt omdat God ieder van ons anders heeft gezegend. Niemand merkt mentale gezondheid op, de belangrijkste focus van de school ligt op goede cijfers, terwijl de emotionele overleving van de studenten wordt genegeerd. In scholen worden meisjes gediscrimineerd door te zeggen dat ze klein moeten dromen, terwijl jongens worden gestraft voor zacht zijn. Studenten met dyslexie worden gepest door ze lui of verdwaald te noemen, maar achter elke dyslectische student schuilt een brein dat briljant is. Dyslexie is geen zwakte, maar een andere soort kracht. Studenten die mentale gezondheidsproblemen ervaren, moeten zich uitspreken op veilige plekken zoals bijeenkomsten over mentale gezondheid. Zowel leraren als studenten moeten ondersteuning bieden aan dyslectische studenten, meisjes en jongens moeten worden versterkt.