Samuel was niet de rijkste man in het dorp. Hij bezat geen prachtige villa, droeg geen dure kleding en had geen bedienden die voor hem zorgden. Hij woonde in een klein huis met een houten deur, een tuin vol bloemen en een mangoboom die schaduw bood tijdens de heetste middagen.
Toch was er iets aan Samuel dat hem rijker maakte dan veel welgestelde mensen.
Hij was werkelijk gelukkig.
Elke ochtend stond Samuel vol enthousiasme op. Hij hield van het gezang van vogels, de geur van pas geregend water, de warmte van de ochtendzon en het zien van mensen die hun dagelijkse bezigheden deden.
Voor hem was het leven een prachtig geschenk.
Hij geloofde dat elke dag een nieuwe kans bracht om iets moois te ervaren. Soms kwam zijn geluk voort uit het eten van een heerlijke maaltijd. Soms uit het zien van kinderen die speelden, een oudere buur helpen water dragen, of rustig onder zijn mangoboom zitten.