Ik schrijf een gedicht voor belangrijke anderen, enzovoort

Een paar voorbeelden: De maan is mijn liefde- Ik hou van haar en verlang naar de nacht Wanneer ik haar schoonheid kan aanschouwen Artemis in haar volle glorie Het heldere licht van de maan Werpt haar liefde op mij Gezicht stralend en blij De sterren zijn haar juwelen Hoe ik het haat als haar broer langskomt En haar wegjaagt Of wanneer Boreas wolken blaast om haar gezicht te verbergen Ze is zo ver weg En toch heb ik soms het gevoel dat ik haar kan aanraken Haar naar de aarde brengen Haar in mijn armen houden Donkere ogen die elkaar aankijken Voor het plaatsen van een zilveren kus En mij onsterfelijk maken Me terugbrengen naar haar hemelse thuis Waar we eeuwig kunnen dansen tussen sterrenstelsels En rusten op eenzame planeten Ver weg van deze Nietsheid- Nietsheid doordringt alles Toch bestaat het waar materie, emotie en gedachte niet bestaan Het is volledige stilte, de stilte die het lawaai van het leven in stand houdt -Wat een perfect zinnetje Kan mij volledig verlichten? Ik denk niet dat er een is -De waarheid is verhuld wanneer de geest Het verduistert, de waarheid die het is Recht voor je